शारीरिक सीमालाई चुनौती दिँदै बीमा संस्थाको उच्च तहसम्म
डेढ वर्षको सानो उमेरमा पोलियोका कारण एउटा खुट्टाको शक्ति गुमाउँदा कृष्ण कुमार पुरीलाई सायद थाहा थिएन कि अबको उनको यात्रा बैसाखीको सहारामा बित्नेछ। सामान्य ज्वरो आएपछि उपचार त भयो, तर पछि मात्र थाहा भयो कि उनलाई पोलियोले छोइसकेको रहेछ। त्यही संक्रमणले उनको देब्रे खुट्टा सदाका लागि कमजोर बनाइदियो। रूपन्देहीको तिलोत्तमामा जन्मिएका कृष्णका लागि बाल्यकालदेखि नै हरेक पाइला चुनौतीपूर्ण थिए समाजले कहिले दयाको नजरले हेर्थ्यो त कहिले उनको क्षमतामाथि नै प्रश्न उठाइदिन्थ्यो। तर, प्रकृतिले एउटा खुट्टाको बल खोसे पनि उनलाई एउटा दह्रो आत्मबल र कहिल्यै हार नमान्ने स्वभाव उपहार दिएको थियो, जसको आडमा उनले बैसाखीलाई कमजोरी होइन, आफ्नो शक्तिको आधार बनाए।
हुर्कँदै गर्दा कृष्णको मनमा एउटै कुरा खेलिरहन्थ्यो “यो खुट्टा नचलेको मात्र हो, मेरो दिमाग र सपनाहरू अपाङ्ग भएका होइनन्।” यही सोचले उनलाई अघि बढ्न प्रेरित गर्यो। पढ्नुपर्छ र आत्मनिर्भर बन्नुपर्छ भन्ने हुटहुटीले उनलाई भारतसम्म पुर्यायो, जहाँबाट उनले स्नातक तह पूरा गरे। शिक्षा पूरा गरेपछि उनले धेरैतिर हात हाल्नुभन्दा सुरुदेखि नै बीमा (Insurance) क्षेत्रलाई आफ्नो मुख्य कार्यक्षेत्र रोजे। यो यस्तो क्षेत्र थियो जहाँ दिनभरि दौडधुप गर्नुपर्थ्यो र मान्छेहरूसँग सिधा संवाद गर्नुपर्थ्यो। शारीरिक कठिनाइलाई थाँती राखेर उनी इमानदारीपूर्वक आफ्नो कर्ममा खटिए।
बीमा क्षेत्रमा प्रवेश गरेपछि उनले पछाडि फर्केर हेर्नुपरेन। एउटा प्रतिष्ठित बीमा कम्पनीमा प्रवेश गरेका उनले आफ्नो कडा मिहिनेतले क्षेत्रीय व्यवस्थापक (Regional Manager) सम्मको जिम्मेवारी कुशलतापूर्वक सम्हाले। उनले बुटवल, भैरहवा र कपिलवस्तुदेखि पहाडी जिल्ला अर्घाखाँचीसम्म पुगेर कम्पनीका शाखाहरू विस्तार गरे। बीमा क्षेत्रको १६ वर्ष लामो यात्रामा उनले धेरै उपलब्धिहरू हासिल गरे। एक इन्स्योरेन्स कम्पनीमा रहँदा त उनकै नेतृत्व र कार्यक्षमताका कारण उनी प्रिमियम संकलनमा देशभरमै तेस्रो भए। आफ्नो सङ्घर्षलाई स्मरण गर्दै उनी भन्छन् “बाधा र अवरोध त आउँछन् नै, तर तिनलाई पन्छाएर आफ्नो गन्तव्यमा अडिग रहनु नै वास्तविक सफलता हो।”
व्यावसायिक सफलतासँगै कृष्णको सामाजिक पहिचान पनि उत्तिकै बलियो छ। उनी केवल आफ्नो करिअरमा मात्र सीमित रहेनन्, समाजसेवामा पनि उत्तिकै सक्रिय रहे। उनी जेसिस भलवारी, रूपन्देहीका संस्थापक हुन्, जहाँबाट उनले युवा नेतृत्व र सामाजिक विकासका लागि महत्वपूर्ण योगदान पुर्याउँदै आएका छन्। सहकर्मी र समाजले कहिलेकाहीँ फरक नजरले हेरे पनि उनले आफ्नो निष्ठालाई कहिल्यै डगमगाउन दिएनन्।
यद्यपि, जीवनको लय सधैँ सोचेजस्तो भएन। करिअरको उत्तरार्धमा उनी अर्को एउटा कम्पनीमा आबद्ध भए। लामो समयसम्म बीमा क्षेत्रमा उत्कृष्ट सेवा दिएका उनले करिअरको अन्तिम समयमा कार्यक्षेत्रमा केही असहज परिस्थितिको सामना गर्नुपर्यो। कार्यस्थलको वातावरण र केही आन्तरिक कुराहरू अनुकूल हुन सकेनन्, जसले गर्दा उनलाई राजीनामा दिएर बाहिरिनुपर्ने अवस्था सिर्जना भयो। ५० वर्षको उमेरमा पुगेका व्यक्तिका लागि यो एउटा नयाँ र चुनौतीपूर्ण मोड थियो। तर, हरेक बाधालाई अवसरमा बदल्न सिपालु कृष्णले हार मानेनन्। उनले आफूलाई फेरि सम्हाले र शिक्षा क्षेत्रमा नयाँ यात्रा सुरु गरे।
आज उनी सिद्धार्थ ग्यालेक्सी पब्लिक स्कुलमा जनसम्पर्क अधिकृत (PRO) को रूपमा कार्यरत छन्। त्यहाँ उनी विद्यार्थीहरूको काउन्सिलिङ गर्ने र अभिभावकहरूसँग समन्वय गर्ने काममा तल्लिन छन्। सँगसँगै उनले बीमा एजेन्सी म्यानेजरको रूपमा आफ्नो सक्रियतालाई पनि निरन्तरता दिइरहेका छन्। हालसम्म १२०० भन्दा बढी व्यक्तिको बीमा गराइसकेका उनले धेरैलाई आर्थिक सुरक्षाको महत्त्व बुझाएका छन्।
अहिले सम्झिँदा उनलाई लाग्छ, यदि उनले समाजको कुरा सुनेर आफूलाई बिचरा ठानेको भए आज उनी यो स्थानमा हुने थिएनन्। उनी गर्वका साथ भन्छन्, “म कसैसँग मागेर हिँड्ने होइन, म त राज्यलाई कर तिर्ने र आफ्नो स्वाभिमानमा बाँच्ने जिम्मेवार नागरिक हुँ।”
